Over mij
Het verhaal
Over Renée
In de huiskamer stond een logge boekenkast, gemaakt van een boomstam. Met mijn kleine vingertjes voelde ik het hout en trok een zwierige lijn van knoest naar knoest. In deze boomstamkast, met haar nerven en ruwe randen, huisde een andere wereld, eentje die door haar onbereikbaarheid een mystieke aantrekkingskracht op mij had.
Maar nu, nu was alles anders. Ik zat eindelijk in groep 3. Zoals zo vaak keek ik naar de rij boeken met glinsterende gouden letters op de rug. Ik pakte een boek, nestelde mezelf in kleermakerszit op de luie stoel naast de boomstamkast en sloeg met ingehouden adem de eerste bladzijde open.
Dat meisje herken ik nog. Ik ben Renée. Juridisch opgeleid, instinctief creatief.
Als kind dagdroomde ik verhalen, gekleurd door melancholie en schoonheid. Woorden gaven die verbeelding vorm. Ik droomde over journalistiek, de toneelacademie en het conservatorium. Maar ik koos voor rechten. Het leek me interessant, en mijn omgeving was er een stuk enthousiaster over. Mijn verbeeldingskracht belandde op zolder. Als jurist bleef ik schrijven. Overtuigend, helder en zakelijk, maar zonder ruimte voor dagdromen.
Over Renée
In de huiskamer stond een logge boekenkast, gemaakt van een boomstam. Met mijn kleine vingertjes voelde ik het hout en trok een zwierige lijn van knoest naar knoest. In deze boomstamkast, met haar nerven en ruwe randen, huisde een andere wereld, eentje die door haar onbereikbaarheid een mystieke aantrekkingskracht op mij had.
Maar nu, nu was alles anders. Ik zat eindelijk in groep 3. Zoals zo vaak keek ik naar de rij boeken met glinsterende gouden letters op de rug. Ik pakte een boek, nestelde mezelf in kleermakerszit op de luie stoel naast de boomstamkast en sloeg met ingehouden adem de eerste bladzijde open.
Dat meisje herken ik nog. Ik ben Renée. Juridisch opgeleid, instinctief creatief.
Als kind dagdroomde ik verhalen, gekleurd door melancholie en schoonheid. Woorden gaven die verbeelding vorm. Ik droomde over journalistiek, de toneelacademie en het conservatorium. Maar ik koos voor rechten. Het leek me interessant, en mijn omgeving was er een stuk enthousiaster over. Mijn verbeeldingskracht belandde op zolder. Als jurist bleef ik schrijven. Overtuigend, helder en zakelijk, maar zonder ruimte voor dagdromen.
Hoe het begon
Het verhaal achter het Laboratorium
Na mijn studie rechtsgeleerdheid werkte ik zeventien jaar lang in verschillende omgevingen: advocatuur, bedrijfsleven en universiteit. Altijd op het snijvlak van juridische inhoud, strategie en taal.
Ik leerde doorvragen: wat is het werkelijke probleem achter de vraag die wordt gesteld? Dit gaf inzicht in hoe organisaties van binnenuit werken: hoe ze denken, waar belangen botsen, wat ze willen zeggen maar niet kunnen verwoorden. Dat vertaalde zich in schrijfwerk: adviezen, overeenkomsten en beleidsnotities waarin complexiteit helder moest worden verwoord.
Tegelijk was ik degene die vooruitkeek, ideeën inbracht en graag bouwde aan iets nieuws. Bij elke organisatie waar ik werkte werd ik betrokken bij vraagstukken over reputatie, strategie en identiteit. Deze vraagstukken trokken mij minstens zo aan als de juridische dossiers en waren een vast onderdeel van mijn werk.
Ik stond bekend als vertrouweling. Degene die het echte verhaal hoorde in plaats van de gepolijste versie. Wat er werkelijk was misgegaan, wat men liever niet hardop zei. Ik leerde dat juist het verzwijgen van wat men liever onbesproken laat een persoon of organisatie kwetsbaar maakt. Wie benoemt wat er werkelijk speelt, staat sterker. Die overtuiging vormt nog steeds de basis van mijn werk.
Na zeventien jaar nam ik een bewuste stap terug. Om er echt te zijn voor mijn dochter, nu ze nog klein is. Niet gehaast, maar aanwezig.’s Ochtends nog even samen in bed, kletsen en kroelen. Ik wilde ook ruimte maken om te ontdekken wat bij mij paste, zonder te weten waar dat toe zou leiden. Intuïtief schreef ik me in voor een opleiding creatief schrijven. Doen wat ik zo leuk vond als kind.
Bij de eerste studieopdracht van de schrijfopleiding, die mij terugbracht naar het zesjarige meisje naast de boomstamkast, gingen er creatieve luikjes open waarvan ik was vergeten dat ze dicht zaten. Ik wilde die creativiteit een plek geven in mijn werk. Daaruit ontstond Het Verhalen Laboratorium. Een plek waar analytische scherpte, zeventien jaar werkervaring en liefde voor taal, ritme en verbeelding samenkomen.
Het verhaal achter het Laboratorium
Na mijn studie rechtsgeleerdheid werkte ik zeventien jaar lang in verschillende omgevingen: advocatuur, bedrijfsleven en universiteit. Altijd op het snijvlak van juridische inhoud, strategie en taal.
Ik leerde doorvragen: wat is het werkelijke probleem achter de vraag die wordt gesteld? Dit gaf inzicht in hoe organisaties van binnenuit werken: hoe ze denken, waar belangen botsen, wat ze willen zeggen maar niet kunnen verwoorden. Dat vertaalde zich in schrijfwerk: adviezen, overeenkomsten en beleidsnotities waarin complexiteit helder moest worden verwoord.
Tegelijk was ik degene die vooruitkeek, ideeën inbracht en graag bouwde aan iets nieuws. Bij elke organisatie waar ik werkte werd ik betrokken bij vraagstukken over reputatie, strategie en identiteit. Deze vraagstukken trokken mij minstens zo aan als de juridische dossiers en waren een vast onderdeel van mijn werk.
Ik stond bekend als vertrouweling. Degene die het echte verhaal hoorde in plaats van de gepolijste versie. Wat er werkelijk was misgegaan, wat men liever niet hardop zei. Ik leerde dat juist het verzwijgen van wat men liever onbesproken laat een persoon of organisatie kwetsbaar maakt. Wie benoemt wat er werkelijk speelt, staat sterker. Die overtuiging vormt nog steeds de basis van mijn werk.
Na zeventien jaar nam ik een bewuste stap terug. Om er echt te zijn voor mijn dochter, nu ze nog klein is. Niet gehaast, maar aanwezig.’s Ochtends nog even samen in bed, kletsen en kroelen. Ik wilde ook ruimte maken om te ontdekken wat bij mij paste, zonder te weten waar dat toe zou leiden. Intuïtief schreef ik me in voor een opleiding creatief schrijven. Doen wat ik zo leuk vond als kind.
Bij de eerste studieopdracht van de schrijfopleiding, die mij terugbracht naar het zesjarige meisje naast de boomstamkast, gingen er creatieve luikjes open waarvan ik was vergeten dat ze dicht zaten. Ik wilde die creativiteit een plek geven in mijn werk. Daaruit ontstond Het Verhalen Laboratorium. Een plek waar analytische scherpte, zeventien jaar werkervaring en liefde voor taal, ritme en verbeelding samenkomen.
Opdrachtgevers over mij
vertellen
Buiten het Laboratorium
vertellen
De rest van mijn verhaal speelt zich buiten het Laboratorium af.
Ik ben moeder, vrouw en vriendin. En ik reis graag. Niet om bezienswaardigheden af te vinken, maar op een rustig tempo plekken te ontdekken die niet op de standaardlijstjes staan. Lang genoeg op één plek om te voelen hoe het dagelijkse leven is. Onverwacht bij een lokale familie thuis belanden, communiceren met handen en voeten, eten delen, samen lachen als mijn net op de markt gekochte zonnebril van neus naar neus gaat. De onscherpe foto's die drie Cambodjaanse kinderen maakten terwijl we dansten met hun oma en ooms, zijn een dierbare herinnering.
Ik houd van humor en muziek. Ik zing graag en heb een zwak voor mooie dingen. Een ochtendwandeling in een net ontwaakt bos, slenteren door een stad waar de architectuur een verhaal vertelt, een lange lunch met een goed glas wijn die vanzelf overgaat in diner, omdat de gesprekken blijven stromen.
En ik houd van verhalen. Om te schrijven, maar ook om mee te maken. En soms hoef je alleen maar te kijken. Dan zit een verhaal in die paar seconden waarin alles even op z’n plek valt, terwijl er eigenlijk niets bijzonders gebeurt.
De warme ontvangst bij familie Hanafi op Java toen mijn fiets een lekke band had, de muren beplakt met AC Milan posters. De schaterlach van ons dochtertje die zo heerlijk lang na-echoot en me meeneemt in haar vrolijke wereld. Het verkleedfeest op onze bruiloft met het thema ‘Je ware aard’. Onze hond Bobby die tevreden naast me ligt met zijn pootjes omhoog, terwijl ik deze tekst schrijf.
Opleidingen en werkervaring
De weg hiernaartoe
in het kort.
Opleidingen
Ik studeerde rechtsgeleerdheid aan de Erasmus Universiteit Rotterdam van 1999 tot 2006, met strafrecht en civiel recht als specialisaties, en rondde daarna de beroepsopleiding tot advocaat af in 2010. In 2024 en 2025 volgde ik een basisopleiding creatief schrijven en een specialisatie storytelling aan De Schrijversacademie.
Werkervaring
Ik werkte tot 2010 als advocaat bij Kneppelhout & Korthals in Rotterdam, daarna als Manager Executive Office bij North Sea Group. Vervolgens werkte ik ruim zes jaar als Legal Counsel bij Anheuser-Busch InBev, en ruim zes jaar als Senior Legal Counsel en Manager Legal aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.
Contact
Benieuwd wat ik voor jouw organisatie kan betekenen?
Laten we kennismaken. Plan een vrijblijvend gesprek.
Contact opnemen
Benieuwd wat ik voor jouw organisatie kan betekenen?
Laten we kennismaken. Plan een vrijblijvend gesprek.
Contact opnemen